Κάτω τα χέρια απ' τον Αντώνη!

  • 0
Photo Credit: Rev. Strangelove !!!! via Compfight cc
Αναζητώντας στο αρχείο του ιστολογίου την τελευταία φορά που ανήρτησα προσωπικό κείμενο ήρθα αντιμέτωπος με την ωμή αλήθεια. ΕΙΜΑΙ ΤΕΜΠΕΛΗΣ. Ναι, το ομολογώ.  Έχω να γράψω φρέσκο κείμενο από τις 2 του περασμένου Αυγούστου που μια παχιά μύγα, μου είχε μπαστακωθεί φαρδιά πλατιά πάνω σε ένα κομμάτι φέτας Καλαβρύτων. Αχ, φέτα! Πώς να είναι τώρα; Άραγε να έχει την ίδια γεύση, την ίδια μυρουδιά, το ίδιο λευκό του ρολ, όπως τότε; 


Ίσως  αναρωτιέσαι γιατί πράγμα μιλάω. Μα δεν είναι σαφές; Δεν τρώω πια φέτα. Μετά την αφύπνιση συνειδήσεων που εξαπέλυσε η νεοσύστατη, τότε, κυβέρνηση Σαμαρά, την οποία και νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου, σταμάτησα την κατανάλωση φέτας και πλείστων άλλων τροφών που είχαν αμαυρώσει με την παρουσία τους στο διαιτολόγιο μου, την εικόνα της χώρας  προς το εξωτερικό. 

Ναι, αγαπητέ μου αναγνώστη. Γιατί σου φαίνεται τόσο περίεργο;  Ζούσα  πάνω από τις οικονομικές μου δυνατότητες. Το ΑΕΠ που παρήγαγα, δεν δικαιολογούσε την κατανάλωση ειδών πολυτελείας. Το ΑΕΠ που παρήγαγα δε δικαιολογούσε τη μόρφωση που είχα λάβει μέχρι τότε. Το γλίσχρο ΑΕΠ που παρήγαγα δε δικαιολογούσε το επίπεδο  περίθαλψης που δικαιούται ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης. Αυτό το ΑΕΠ με κυνηγάει ακόμα και στον ύπνο μου! Ούτε πρώην γκόμενα που την κεράτωσα να ήταν!

Έκοψα λοιπόν τη φέτα, και όλα τα προϊόντα που τεκμηρίωναν πολυτελή διαβίωση, μαχαίρι. Εκτός όμως της διατροφικής μεταρρύθμισης, προέβην και σε αναδιάρθρωση των πνευματικών μου ενδιαφερόντων. Έτσι, έγινα φανατικός της ανατροπής, του wipe out σε επανάληψη και του κάστρου του Τακέσι, μήπως και καταφέρω να ξεφορτωθώ αυτό το όνειδος της ακαδημαϊκής μόρφωσης που με πόνο ψυχής κουβαλούσα τόσα χρόνια. Μη γελάς… σε πληροφορώ ότι κάνει δουλειά. Μετά από μόλις ένα μήνα παρακολούθησης τα πρώτα σημάδια ήταν ορατά. Μετά βίας μπορούσα να συνθέσω τις λέξεις σε έναρθρο λόγο που βγάζει νόημα. Εκεί πια που η πρόοδος μου απογειώθηκε ήταν όταν άρχισα να παρακολουθώ στενά της αναλύσεις του Μπάμπη. Ένας είναι ο Μπάμπης. Αχ… ειλικρινά, στο τσακ ήμουν να ανακατευθύνω το σεξουαλικό προσανατολισμό μου. Τέτοια ήταν η ηδονή που ένιωθα μετά από κάθε συνεδρία με το Μπάμπη.  Ο ψυχοθεραπευτής μου με διαβεβαίωσε ότι αυτή  είναι μια κλασική περίπτωση μετάθεσης, κι εγώ τον διαβεβαίωσα ότι  η ανοχή στη μ@λ@κία έχει και τα όριά της. Μα ποιος ακούει τέλος πάντων αυτούς τους ψυχαναλυτές; Αυτό δεν είναι καν επιστήμη.

Ένιγουέις.. να μην αποκλίνουμε  από το βασικό μας ζήτημα που είναι η Δημοκρατική Αριστερά. Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω τι έπιασε το Φώτη και τα «έσπασε». Εκεί που άρχισα να κοιμάμαι σαν άνθρωπος, περί τις 15 ώρες τη μέρα, για να απομειώσω στο ελάχιστο δυνατό το χρόνο που γίνομαι βάρος στην γερμανική κοινωνία, να’ σου ο κύριος Φώτης, αίφνης, διαγιγνώσκει  πρόβλημα στη δημοκρατική λειτουργία της κυβέρνησης. Εδώ κάναμε αμάν και πώς να χωνέψουμε ότι η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων είναι αμιγώς δημοκρατική πρακτική, και ότι η φύλαξη μέσων αποθήκευσης με υλικό που μπορεί να στοιχειοθετήσει κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, από αρχηγό κόμματος, συνιστά ανιδιοτελή προσφορά προς την πατρίδα. Κι έρχεται ο Κύριος να μας ανατρέψει όλη την κοσμοθεωρία. 

Επιτέλους αποφασίστες αποφασίστε τι πραγματικά είναι αντιδημοκρατικό και τι όχι. Με  κουράζετε, δε το καταλαβαίνετε;  Αν δε μπορείτε να αντέξετε το άχθος της ευθύνης να φύγετε Κύριε. Να πάτε αλλού. Δε μπορείτε να διαβρώνεται κατ’ αυτό το δόλιο τρόπο το μεταρρυθμιστικό έργο του Αντώνη. Του σωτήρα! Του ανυπέρβλητου! Του ανθρώπου που κατέστρωσε 3 αυστηρά κοστολογημένα  σχέδια απόδρασης από την κρίση (Ζάππειο 1, 2 και 3) για να αποδείξει ότι έχει την πολιτική πυγμή να τα καταγγείλει την επαύριον των εκλογών.

Και καλά, τον Αντώνη, δε τον σκεφτήκατε. Το Σίμο; Το Σίμο;; Σας παρακαλώ, απαντήστε μου ειλικρινά, ποιος άνθρωπος έχει αυτή τη στιγμή στον κόσμο, το πολιτικό ανάστημα και το μέγεθος των όρχεων του Σίμου, ώστε να διανοηθεί να προβεί σε τέτοια κίνηση αυτοθυσίας για τον πρόεδρο του.  Όχι, εγώ τον παραδέχομαι. Αλήθεια. Μπέσα για μπέσα όπως λένε και οι φίλοι μας οι Αλβανοί. Τέτοιο χαρακίρι ούτε Ιάπωνας Σαμουράι δεν κάνει. Μπράβο Σίμο. Περιμένουμε με προσμονή την επόμενη κίνηση. Αναγνωρίζω ότι έχεις ανεβάσει πολύ τον πήχη, αλλά δε σε φοβάμαι. Τέτοιοι άνδρες γεννιούνται ένας στα 100 χρόνια.

Λοιπόν, επειδή πραγματικά κουράστηκα. Αφήστε την κυβέρνηση να κάνει έργο.  Δε θα τα καταστρέψουν όλα ορισμένοι μόνο και μόνο για ένα καπρίτσιο. Εδώ χθες, για να καταλάβεις δηλαδή σε πόσο καλό δρόμο, πλέον, βρισκόμαστε, κάποιος μου υποσχέθηκε δουλειά. Όμως δεν είναι αυτό που προκαλεί εντύπωση.  Αυτό που προκαλεί εντύπωση, είναι ότι αφέθηκε να πλανάται στον αέρα ο σαφής  υπαινιγμός  αποζημίωσης ορισμένων ωρών. Η ανάκαμψη πήρε σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια μου. «Ά, ρε Αντώνη», σκέφτηκα. Τα λες, αλλά δε σ’ ακούει κανείς.. 

Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο… α, όχι.. έχω. Ρε Αλέξη, αντιλαμβάνομαι ότι η βαθιά σου καλλιέργεια δε σου επιτρέπει να προσφέρεις μασημένη τροφή στους θαυμαστές σου. Αναγνωρίζω επίσης ότι ο ανένδοτος που διακήρυξες, υποβόσκει κάπου ανάμεσα στα κόμματα, τις τελείες και τα θαυμαστικά, καθιστώντας τον, απροσπέλαστο ακόμα και από τον πιο μυημένο στην αρχαία ελληνική δραματουργία και ποίηση, αλλά βρε αγόρι μου.. μη σηκώνεις το δάχτυλο σου όταν η δασκάλα ήδη εξετάζει άλλον. 

Φιλάκια

ΝικΝικ.

Υγ. Παρακάτω παραθέτω το τελευταίο ΦΕΚ για την ΕΡΤ.


Κατεβασε

είσαι 2 κλικ μακριά

103.1 KB .pdf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

ShareThis

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...